Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Dysfonia - zaburzenie, osłabienie głosu

Dysfonia, czyli zaburzenie funkcji głosu, nawet do całkowitej utraty głosu (afonia). Osłabienie lub utrata głosu może mieć przyczynę czynnościową lub organiczną. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z zaburzeniem fonacji bez uchwytnej przyczyny organicznej. Do takiej sytuacji może dojść z powodu czynników ogólnoustrojowych, czynników psychogennych lub z powodu przeciążenia głosu. Dysfonia organiczna jest wynikiem zaburzeń rozwojowych lub anatomicznych. Może być skutkiem szeregu chorób.

Dysfonia czynnościowa

Ten rodzaj zaburzeń związanych z głosem stanowi 10% przypadków. Może mieć podłoże psychiczne lub wynikać z przeciążenia głosu. O dysfonii czynnościowej mówimy, kiedy nie można zdiagnozować przyczyny organicznej.

Dysfonia czynnościowa dzieli się na kilka rodzajów. Pierwszy z nich to dysfonia hiperfunkcyjna. Dotyczy ona przede wszystkich kobiet przeciążających głos i często chorujących na zapalenie krtani. U osób zawodowo wykorzystujących głos, np. u śpiewaków i nauczycieli można zaobserwować guzki głosowe. Jest to wynik przewlekłej dysfonii. Gdy się pojawią dysfonie można zakwalifikować jako organiczną. Osoby z dysfonią hiperfunkcyjną mają głos ochrypły i szorstki. Jeżeli dochodzi do przekrwienia fałdów głosowych głos jest jęczący i skrzypiący.

Również z ochrypłym głosem mamy do czynienia u osób z dysfonią hipofunkcyjną. W tym przypadku głos nie jest szorstki, jak w przypadku dysfonii hiperfunkcyjnej, ale matowy. Na wystąpienie tego rodzaju zaburzenia głosu wpływ ma zmęczenie lub przeciążenie głosu.

Trzecim rodzajem dysfonii czynnościowej jest afonia psychogenna. Co ciekawe, tego typu zaburzenie głosu występuje 8 razy częściej u kobiet, niż u mężczyzn. Afonia jest to bezgłos. Mamy więc tutaj  do czynienia nie z osłabieniem głosu lecz z całkowitą jego utratą. Jednocześnie osoby z afonią psychogenną zachowują dźwięczny kaszel oraz dźwięczny śmiech. Afonii towarzyszą objawy psychosomatyczne, np. problemy trawienne, bóle, swędzenie skóry, które nie mają przyczyny organicznej a mogą być wynikiem m.in. długotrwałego stresu.

Czwartym rodzajem dysfonii czynnościowej jest dysfunkcja fałdów głosowych. Występuje dwa razy częściej u kobiet, niż u mężczyzn. Najczęściej obserwuje się tego rodzaju przypadki u pacjentów w wieku 20-40 lat. Osoby z tym zaburzeniem głosu mają napady duszności wdechowej i skarżą się na uczucie ucisku w gardle. Dochodzi do zmiany głosu. U pacjentów z dysfunkcją fałdów głosowych słyszalne są świsty, co powoduje, że ten rodzaj dysfonii może być mylony z astmą.

Osobom z dysfonią czynnościową zaleca się unikanie dymu papierosowego, oszczędzanie głosu, leczenie foniatryczne, ćwiczenie oddechowe, czasami psychoterapię.

Dysfonia organiczna

Zaburzenia głosu organiczne mogą mieć swoje źródło w nieprawidłowościach anatomicznych aparatu głosowego. Kiedy dochodzi do osłabienia głosu na skutek wytworzenia się guzków głosowych (powikłanie długotrwałej dysfonii czynnościowej), dysfonia kwalifikowana jest jako organiczna. Podobnie kiedy dochodzi do przerostu fałdów głosowych. Przyczyną zaburzeń głosu mogą być również polipy na fałdach głosowych. Wśród przyczyn związanych z fałdami głosowymi wymieniane są też porażenia fałdów.

Wśród przyczyn dysfonii organicznej wymienia się także nowotwory, torbiele oraz ziarniniaki. Te ostatnie mogą powstać w wyniku refluksu żołądkowo-przełykowego. Do zaburzeń głosu mogą prowadzić owrzodzenia kontaktowe oraz urazy.

Dysfonia organiczna może objawiać się osłabieniem głosu, zmianą jego jakości ale także całkowitym zanikiem głosu. Osoby z dysfonią organiczna skarżą się na konieczność dużego wysiłku podczas próby mówienia. U osób z tym zaburzeniem glosu obserwuje się chrypkę oraz duszność wdechową.

Do wyleczenia zwykle konieczny jest zabieg mikrochirurgiczny krtani. Dodatkowo wskazana jest rehabilitacja logopedyczna.

Niedokrwistość z niedoboru żelaza

Zbyt mała ilość żelaza w organizmie skutkuje powstawaniem  erytrocytów (czerwonych krwinek ) mniejszych niż prawidłowe. Erytrocyty te zawierają mniej hemoglobiny. W następstwie tej niedokrwistości, podobnie jak w  niedokrwistości o innych przyczynach, maleje zdolność krwi do transportu tlenu, co skutkuje zmniejszeniem utlenowania tka... czytaj więcej

Trichofagia - zjadanie włosów

Termin trichofagia pochodzi z języka greckiego. Jest to połączenie dwóch słów: tricha (włosy) i phagein (jeść), gdyż choroba ta polega na jedzeniu włosów, przede wszystkim własnych. Niektórzy chorzy ograniczają się do zjadania jedynie cebulek włosów. Trichofagia jest schorzeniem o podłożu psychicznym, z którym często borykają... czytaj więcej

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Gorący temat

Dziecko też może mieć nadciśnienie

Dziecko też może mieć nadciśnienie

Może warto sprawdzić ciśnienie tętnicze u dziecka ... »

Najnowsze choroby

Tagi

Aktualności